زندگی پیامبر اسلام (10)

اصحاب همه رفتند و پیغمبر و ابوبکر و علی ماندند. در

آغاز سال چهاردهـم بعثـت، توطئه ی همدستی در قتل

پیغمبر و هجرت خود پیغمبر به همراه ابوبکر صورت گرفت

و علی سه روز بعد مکه را ترک کرد. مخالفـان پیغمبر نیز

مـدیـنـه را تـرک کردنـد و گـروهـی که مـانـدنـد به ظـاهـر

مسلمان شدند و در نهان توطئـه می کردند. منافقین که

آن هـمـه در قـرآن از آنـان مـذمّـت مـی شـود ایـنـانـنـد و

بزرگ تریـن عنـصـر خطـرنـاک منـافق، « عبدا... بن ابی»

است که با نفـوذتـرین رجل مدینـه بود و مـورد احترام هر

سه جناح مـدیـنـه: «اوس»، «خزرج» و «یهـود» و اکنـون

اسلام مقامش را متزلزل کرده بود.

پیمان مـؤاخات میـان مهـاجر و انصـار بستـه می شود،

قـراردادی میـان جناح هـای مختلـف مسلمـان بر اساس

حدود و تکالیـف اجتماعـی و سیاسـی و حقوقـی منعقد

می کند و نیـز روابـط خود را با اقـلـیـت نـژادی و مذهبـی

یهود تدوین می کنـد.

«اذان» وضـع شـد و «بـلال» مـؤذن رسمـی گـردیـد و

جنگهـا آغـاز شـد.